Wat?

De Achillespees is een van de sterkste pezen in het lichaam . Deze pees gaat uit van de spieren achteraan in het onderbeen en hecht aan op het hielbeen.  Ontsteking van de achillespees komt vaak voor. We onderscheiden hierin 2 grote groepen: een eerste groep zijn jonge sportieve patiënten die hinder ondervinden, vaak in de periode dat ze hun sportactiviteiten opbouwen: bv bij beginnen met tennissen of bij vergroten van hun loopafstand. De ontsteking zit hier vooral in het paratenon, het vlies rond de pees. De pees zelf vertoont geen echte problemen en dit is een duidelijk overbelastingsletsel. Een tweede groep patiënten is eerder van middelbare leeftijd en ondervindt hinder bij matige sportactiviteiten, of zelfs in het dagelijkse leven. Bij deze patiënten is er een factor leeftijdgebonden degeneratie van de pees zelf die meespeelt.

Een pees is veel minder goed doorbloed dan spieren. Hierdoor duurt het herstelproces langer en verloopt dit vaak moeizamer.

Symptomen?

Achillespeesproblemen geven pijn achteraan in het onderbeen. De pijn treedt initieel vooral op bij begin en na beëindigen van sportactiviteiten , maar kan later meer continu aanwezig zijn en kan sporten of zelfs normaal stappen onmogelijk maken.

Vaak is er een pijnlijke verdikking voelbaar in de pees. Dit komt vaker voor bij oudere patiënten met degeneratie van de pees.

Diagnose?

Meestal is de diagnose zeer duidelijk door het verhaal en het onderzoek en kan een behandeling worden ingesteld zonder verdere onderzoeken. Op een radiografie zijn soms verkalkingen zichtbaar aan de aanhechting van de pees.

Wanneer de symptomen moeilijk onder controle te brengen zijn, is een NMR het ideale onderzoek. Dit onderzoek geeft het beste beeld van de kwaliteit van de pees en de uitgebreidheid van de ontsteking.

Behandeling?

In eerste instantie proberen we dit probleem niet-operatief aan te pakken. Voor sporters betekent dit meestal tijdelijk onderbreken van hun activiteiten. Belangrijk is dat de pees goed op lengte is. Een kinesist kan helpen bij het stretchen van de spieren en de behandeling van de akute ontsteking.

Fig: stretching van de achillespees

Het gebruik van een ophogende hielcup in de schoen zorgt ervoor dat de pees wat ontspannen wordt en dat de schokbelasting wordt verminderd.

Vaak is heel wat geduld en doorzetting nodig voor de behandeling succesvol is: 3 tot 6 maanden. Hoe langer de klachten aanwezig zijn, hoe langer de symptomen zullen blijven aanhouden.

Als u niet verlost geraakt van uw pijn (of wanneer er een ruptuur van de pees optreedt: zie verder) , kan chirurgie overwogen worden. Afhankelijk van de ernst van uw probleem, zijn er verschillende mogelijkheden.

Er kan een percutane release gebeuren. Dit betekent dat via enkele kleine sneetjesde peesschede wordt opengemaakt om de pees meer ruimte te geven. Uiteraard heeft ook hier het herstel tijd nodig na de ingreep. Een gipsimmobilisatie is echter niet nodig en u mag onmiddellijk stappen op de geöpereerde voet.

Een release kan ook meer uitgebreid gebeuren via een grotere incisie. Bij deze techniek wordt de pees vrijgemaakt en wordt het ontstoken of degeneratieve weefsel verwijderd. Afhankelijk van de kwaliteit van het overgebleven peesweefsel moet er al dan niet een verstevigende hechting gebeuren. Dit bepaalt ook of u na de operatie een gips krijgt of niet.

Een laatste techniek is voorbehouden voor een langbestaande achillespeesinflammatie waarbij de kwaliteit van de pees onvoldoende is. De buigspier van de grote teen wordt dan gebruikt om de pees te versterken. Deze ingreep is uitgebreider dan de voorgaande en gipsimmobilisatie na de ingreep is nodig.