Per definitie gaat het om een afzetting van calciumkristallen in 1 van de pezen. In het bijzonder gaat het hier om calcificaties in de pezen rond de schouderkop (met name de rotator cuffpezen).

Deze calcificaties ontstaan niet na een ongeval en zelfs niet na een overbelasting. Men denkt dat ze ontstaan in een zone van verminderde bloedsdoorstroming waar bepaalde cellen worden aangespoord tot het verkeerdelijk vormen van calcium.

De cementloze Copeland replacement schouder is een resurfacing met minimale bot resectie, wat een ideale oplossing is voor de minimale destructieve schouder.

Een schouder arthroscopie is een kijkoperatie van de schouder, waarbij de chirurg door een heel kleine incisie met een scoop (of camera) in het schoudergewricht kan kijken. De kijkoperatie schouder kan diagnostisch of therapeutisch zijn. De chirurg maakt verschillende kleine incisies om de lens en andere instrumenten in te brengen. De operatie is minder uitgebreid, de littekens zijn veel kleiner en er is een veel sneller herstel.

De schouder is een complex gewricht dat de grootste beweeglijkheid heeft. De botstructuren van de schouder zijn de bovenarm (humerus), het schouderblad (scapula) en het sleutelbeen (clavicula). Het eigenlijke gewricht wordt gevormd door de kop (humeruskop) en de gewrichtskom (glenoid) dat een deel van het schouderblad is. Het dak van de schouder wordt gevormd door een uitsteeksel van het schouderblad, welke het acromium wordt genoemd.

Beschrijving van deze schouder blessure

Wanneer men de arm zijdelings of naar voor opheft, dienen de pezen van de rotator cuff onder het acromion ( een uitsteeksel van het schouderblad) te glijden. Gewoonlijk is er hiervoor voldoende ruimte, doch steeds bestaat er een zekere vorm van wrijving tussen de pezen, de slijmbeurs en het acromion. Deze wrijving of inklemming wordt ‘impingement’ genoemd.

Fracturen of breuken van het schoudergewricht komen vrij frequent voor, ongeveer 4 tot 5% van alle breuken.Vooral mensen op oudere leeftijd lopen risico op dergelijke breuken, omdat hun bot door osteoporose of botontkalking verzwakt is. Zo’n breuk ontstaat meestal door een val op de schouder of op de uitgestrekte arm. De ernst van de breuk hangt af van enerzijds de kracht of de impact, die de breuk veroorzaakt, en anderzijds de sterkte van het bot. Als de impact extreem is zoals bij een verkeersongeval, kan het bot versplinteren en kunnen de fragmenten sterk verplaatst worden.

Ongeveer 80 tot 85% van alle breuken van de schouder zijn niet of minimaal verplaatste breuken. De andere breuken worden geklasseerd volgens een welbepaald systeem. Er zijn verschillende systemen om dit te doen, maar de meest gebruikte is die van Dr. Charles Neer.

Acromio-Claviculair Letsels

Het acromio-claviculair gewricht (schouder gewricht) is de verbinding tussen sleutelbeen en schouderblad. Dit nauwe gewrichtje kan ernstige schouderpijn veroorzaken door slijtage (artrose) of na een trauma (ontwrichting).

AC-artrose

Slijtage van dit schouder gewricht treedt op als een normaal verouderingsproces. Het gaat vaak samen met inklemming van het peesblad. Pijn treedt vooral op bij heffen, achterwaartse bewegingen van de schouder en ’s nachts bij liggen op de schouder.

Behandeling van een pijnlijk schouder gewricht

• in het beginstadium: raden we aan zwaar hefwerk te vermijden. Een inspuiting in het gewricht kan soms langdurig de klachten verbeteren. Bij succes kan deze op termijn nog 1 tot 2 maal herhaald worden
• bij gevorderde aantasting dient operatief te worden ingegrepen. We verbreden het gewricht door het een stukje van het uiteinde van het sleutelbeen weg te nemen. Dit gebeurd via een kijkoperatie, onder korte algemene narcose, en met eventueel 1 nacht opname in het ziekenhuis. Na de operatie laten we de arm enkele dagen tot weken rusten in een draagverband, afhankelijk van de pijnklachten. Zwaar hefwerk wordt de eerste 6 weken afgeraden. Na een tijdje gaat er zich op dezelfde plaats een pseudogewrichtje vormen.

Instabiliteit van de schouder is de onmogelijkheid om de humerus ( schouderkop) gecentreerd te houden ten opzichte van het glenoid ( schouderkom). Het schoudergewricht is het meest mobiele gewricht van het lichaam en om deze mobiliteit te bekomen moet een speciaal mechanisme ontwikkeld worden om dit gewricht eveneens stabiel te krijgen. Het betreft hier een delicate balans. De stabiliserende elementen van de schouders zijn zowel statisch als dynamisch.

Dynamische elementen : hier zijn vooral de spieren van de rotator cuff belangrijk. Het is de synergie tussen de voorste en de achterste spiergroepen die ervoor zal zorgen dat de schouderkop altijd mooi gecentreerd blijft ten opzichte van het glenoid.

Hoe ontstaan deze letsels?

Het peesblad van de schouder wordt gevormd door de aanhechting van een aantal spieren op de schouderkop. Deze spieren helpen mee in de verschillende bewegingen van de bovenarm (heffen van de arm, draaien naar binnen, naar buiten) en stabiliseren de schouderkop in de schouderkom.

Rechterarm:

De rotator cuff bestaat uit:

• Subscapularis spier (vooraan)
• Supraspinatus spier (bovenaan)
• Infraspinatus- & Teres minor spier (achteraan)

Wat is het slap letsel ?

De lange bicepspees hecht aan op de bovenzijde van het glenoid en loopt over in het labrum, een kraakbeenderige structuur welke een stabiliserende functie heeft ter hoogte van het glenoid. Een letsel ter hoogte van deze aanhechting in combinatie met een letsel van het aanliggende superieure labrum naar voor en/of naar achteren toe, wordt een SLAP (Superior Labrum Anterior to Posterior) letsel genoemd. Naargelang de aanwezige pathologie zijn er klassiek 5 types beschreven, nl. SLAP I tot en met V.